Ya Kayyum Başa, ya Kuzgun Leşe

"Kudüs, üç Din'in birlikte barış içinde yaşayabileceği bir şehirmiş" Öyle diyorlar... Bu ifadenin eksik öncülü, Kudüs'ün ancak Müslümanların idaresinde herkes için yaşanabilir bir şehir olduğu gerçeğidir.

Hristiyan yöneticiler, Haçlı Seferleri ile bütün bir 12. yüzyıl boyunca;

Yahudi idareciler de son yetmiş yıldır uyguladıkları başarılı şiddet performansları ile toplum yönetme sanatından bihaber olduklarını ortaya koymuş oldular. İtina ile her nevi acı ve kötülük üretimi yapabiliyorlar.

Bunları görüp bildikten sonra tevazu olsun diye mi kendimizi de kirli sepetine koyup üstümüze çamaşır makinasının çalıştıracağız. Aşırı tevazu kibirdendir. Hayır, birilerine şirin görünmek çabası için kendi kültürümüzü zalimlerle bir tutan yaklaşımlara prim vermeyeceğiz.

Tarih, iktidarın Müslümanlarda olduğu dönem boyunca bölgede huzur ve sükunun sağlandığını ortaya koyuyor.

Arafat'ın hatasını evrensel bir doğru haline getirmeyelim

Kudüs'ün İsrailin başkenti olarak tanınmasını protesto ettiğimiz bu günlerde Müteveffa Yaser Arafat'ın 'Ermenileri Türkler karşısında mağdur bulan ve yanlarında olduğunu' açıklayan bir beyanının, okuyup aydınlanmamız için bir görsel formatında estetize ederek yayınlandığını gördüm. 'Bunlar için değmez' mesajını verdiğini algıladığım bu tespite katılmıyorum.

Her türlü söylemi, zaman ve zemin ile bağlantılı olarak yorumlamak gerekir. Arafat'ın bu sözünü de bütün zaman ve zeminler üstü; evrensel bir doğru, rafine bir kanaat takdimi olarak almak neden doğru olsun? Hangi nedenle? Açık ki, Ermeni tarafını tuttuğunu ifade eden beyan, orada toplumu için bir çıkar elde etmek üzere kurgulanmış bir gönül alma ibaresidir ve Türk tarafını incitmiş olmayı kaale almamaktadır.

Bu, biz Türkler için çok sürpriz bir durum mudur? Kanaatimce hayır. Türkiye ve Türkler, tarih boyunca küvezlik yaptığı hangi milletin devlet adamından teşekkür almıştır ki, Arafat'tan alsın? Onlar, Türkiye ve Türklere, vur abalıya diyerek kimi kazanımlar elde edebileceklerini düşünüyorlar.

Arafat, bu söylemi ile sonuç alabilmiş midir? , Filistinlilerin perişan durumu devam ettiğine göre alamamış benziyor.

Annelerin, çocuklarına karşı tolerans eşiği çok yüksektir. Osmanlı bakiyesi tüm milletler, annelerini inkar eden çocuklara benziyor. Onları bizden koparan emperyal irade, hepsini Mankurt yaptı. Böyle baktığımda zehirli, kışkırtıcı söylemlerin zihnimde  duygusal bir karşılığı oluşmuyor. Eyleme bakıyorum, söylemle tutarlılığı var mı diye. Yoksa, takılma etkisi yaratacak stratejik bir beyan olmadığı sonucuna varıyorum.

Bizim de Arafat'ın bu söylemine 'son ve kati bir kanaat' ya da Filistin halkının ortak değerlendirmesi muamelesi yapmamızın her iki taraf için de doğru ve yararlı olmayacağını düşünüyorum.

İsrail Hükümetine Açık Mektup

Kudüs'te, Filistin'de yıllardır yaşanan zulümleri gördükçe İsrail Hükümetine dostane bir çağrı yapma zamanının gelmiş te geçmiş olduğunu anlıyorum.
Bilmiyorlar, insanları doğru düzgün, şikayetsiz yönetmeyi bilmiyor, beceremiyorlar. Öyle bir tecrübeleri hiç olmamış. Bulundukları yerde zorun gücü, şiddeti, acısı ve dayatmasıyla, enerji harcayarak durabiliyorlar. Sürdürülebilir değil bu.
Bırakın kardeşim. İktidarınızı devam ettirmenizin ne İsrail toplumuna ne Filistinlilere ne de kimseye bir faydası yok: Zulüm üretiyor, acı çektiriyorsunuz.
Buradan, Türkiye'den bir ekip gönderelim, onlar yönetsin Kudüs'ü.
Bir toplumu "öteki" kılmadan, düşman görmeden yönetmenin pratiğini yapmış bir milletin ahfadıyız biz.
İşler sarpa sarmadan, vakit çok geç olmadan adına ister kayyum yönetimi deyin ister bir başka ifade...
Elli yıllık devlet tecrübesiyle geldiğiniz yer, Filistinlilerin acı ve kayıplarını transfer eden, o kaybı kazanç zanneden anksiyete (kaygı, korku ve endişe) hastası bir toplum yapısı olmaktan başka nedir? Nefsinize ve sizden farklı olan insan kardeşlerinize daha fazla yazık etmeyin.