George Ivanovich Gurjieff - Olağanüstü İnsanlarla Karşılaşmalar Film Diyalogu -4

Derviş, Rus Prensinin yanına gelir, teklifsiz konuşmaya girer.

-          (Derviş) Burada insan daha iyi düşünebilir... Rus musunuz? Rusya'dan biriyle konuşmaktan memnun oldum. Rusya'da bulunmuştum. Fakat asıl mesele bu değil. (duraksar, Prens’e hitap ederek) Hey, Gogo!

-          (Prens) Bu ismi nereden biliyorsunuz? Sadece annem ve dadım bu isimle çağırırlardı beni. Ve bu 40 yıl önceydi.

-          (Derviş) Bu yıllar boyunca sürekli çalıştın ve acı çektin. Ama nasıl çalışılacağını asla bilmedin, Zihninin isteklerini nasıl kalbinin istekleri yapacağını.

-          (Prens) Kimsiniz siz? Beni nasıl bu kadar iyi tanıyorsunuz?

-          (Derviş) Kim olduğum gerçekten önemli mi? Ya da ne olduğum? Merakınızın nedeni   hayatınızın bir hiçlik haline gelmiş olması değil mi? Bu his öyle güçlü ki, şu an tüm bilmek istediğiniz kim olduğum ve sizi nasıl tanıdığım.

-          (Prens) Evet, efendim. Haklısınız...Bir çok mucize gördüm ve bunları açıklamaya çalıştım, fakat sonunda geldiğim nokta gerçek anlayışın olmadığıydı. Evet, ben (bom)boşum.  Artık çok geç. Size sorduklarım, bilmek istediğim şeyler değil. Sizden içtenlikle özür dilerim.

-          (Derviş) Belki henüz çok geç değildir. Eğer kendinin boş olduğunu tüm benliğinle hissedersen sana öğüdüm, bunu bir kez daha hissetmeyi denemen. Bir durumu kabul edersen, sana yardım edeceğim. Bu durum: Şimdiye kadar, yaşamış olduğun hayattan bilinçli olarak ayrılman ve ölmen ve göstereceğim yere gitmendir.

George Ivanovich Gurjieff - Olağanüstü İnsanlarla K arşılaşmalar Film Diyalogu -3

-          (Arayan) Çocukluğumdan beri, içimde bir şeylerin kayıp olduğunu hissettim. Sıradan hayatımdan kopup beni çağıran başka bir hayatın olduğunu hissettim hep. Fakat o hayata nasıl geçecektim? Bu soru beni hiç rahat bırakmadı aç bir köpek gibi cevabı bulmak için her yeri aradım.

-          (Prens) Bunu deneyimlediğiniz için mutlu olmalısınız. Senin yaşındayken tek ilgi alanım kendimdi. Sadece benim ve ailemin ihtiyaçlarımızın tatmini ile ilgiliydim. Ansızın karımı doğum sırasında kaybettim. Bu olayın şokundan kurtulamadım. Artık hayatın bir anlamı yoktu. Bir gün, yaşlı bir derviş evime gelip benimle görüşmek istedi. Uzun süre konuştuk ve konuştukça normal hayattaki tüm dürtülerden farklı bir deneyim yaşamaya başladım. Derviş gittiğinde bu deneyim yok oldu. Bu sayede neyi aradığımı anlamıştım. Bunu tekrar yaşamak için yardıma ihtiyacım vardı. Şükür ki, seyahat edebilecek imkanım vardı. Afrika'ya gittim, Hindistan'a, Afganistan'a ve İran'a. Bir cevap bulabileceğimi düşündüğüm yerlere gittim. Manastırlarda yaşadım ve oralarda benimkine benzer ilgileri olan pek çok insanla tanıştım.

-          (Arayan) Böyle insanlarla nasıl tanışabilirim? Bilmeye ihtiyacım var.

      -          (Prens) Neyi bilmeye ihtiyacın var?

-          (Arayan) Öğrenmek istiyorum. Anlamak istiyorum.

-          (Prens) Dikkatli ol. Öğrenmekle neyi kastediyorsun? Eğer öğrenmekle belli deneyim ve inançların uyanmasını kastediyorsan bu heyecanlar seni havada asılı tutacak ve öğrenmeni engelleyecektir. Bilmek, hiç bir düşünce olmadan sen ve bilmek istediğin şey arasında direkt olarak gerçekleşir. Ve sonra kendini olduğun gibi görürsün, olmak istediğin gibi değil. Bunun ne kadar zor olabileceğini öğrenmiş durumdayım.