George Ivanovich Gurjieff - Olağanüstü İnsanlarla Karşılaşmalar Film Diyalogu -2

Gerçeğin ne olduğunu arayan sufi adayı, Şeyhin yanına dergaha gider:

-          (Şeyh) Yerini buldun, oğlum. Bir kuzu gibi gelirsin ama unutma, aynı zamanda içinde bir kurt yatıyor. Bak. Bu iki farklı canlıyı senin içinde birlikte yaşatacak kuvveti bulabilecek misin? Dikkatle dinle, bu kendiliğinden olabilen bir şey değildir. Bunun hakkında düşünmek, hayal kurmak, beklemek yeterli değildir. Herhangi bir anda kurt kuzuyu parçalayıp yiyebilir. Ve sen sorumlu olmanın anlamını öğrenmelisin. Bu bir pozitif bilimdir. Bu yüzden buradasın. Seni şimdi tamamen güvenebileceğin birinin ellerine bırakacağım. Git, bak ve gör avlularda neler olduğuna. Hareketler, egzersizler ve danslar yapıldığını göreceksin. Gördüklerinden ne aldığını daha sonra gel ve bana anlat. Daha sonra ne yapılacağını, o zaman söyleyebileceğim.

George Ivanovich Gurjieff - Olağanüstü İnsanlarla Karşılaşmalar Film Diyalogu -1

Arkeoloji Profesörü, Peder ve üç derviş müntesibinin olduğu meclise konuk olur.

-          (Peder Giovanni ) Uzun zaman önce, bir Hıristiyan misyoneriydim. Bir gün kaza eseri biriyle tanıştım. Kendisi uzun yıllar hayalini çalışan bir dünya kardeşliğinin üyesiydi. Onların kardeşliğine ben de kabul edildim. O zamandan beri, başka bir yere gitmeyi hiç istemedim... Hoş geldiniz.

-          (Profesör) Peder Giovanni, bana telkin ettiğin inançları nasıl İtalya'daki insanlara anlatmak için oraya dönmek yerine burada kalabiliyorsun?

-          (Peder Giovanni ) Ah, profesör, arkeolojiyi biliyorsun ama insan ruhunu bilmiyorsun. İnanç, insana aşılanamaz. İnanç düşüncenin bir ürünü değildir. İnanç dolaysız bilgiden gelir. Mesela, benim öz kardeşim bile anlayışımın onda birini ona vermem için bana yalvarsa da bunu yapamam. Çünkü benim hayatım boyunca edindiğim ne bilgilere sahip ne de deneyimlere. Bu şuna benziyor, Birini doyurmayı (bakmayı) sadece gözle bakarak yapmak istemeye.

-          (Derviş) Bir kanun vardır: Anladığın şeyin kalitesi onu anlatan kişinin kalitesine bağlıdır.

-          (Peder Giovanni) Emrimizde çalışan iki çok eski kardeşimiz var, biri kardeş Akhel, diğeri kardeş Seze. Vaaz vermek için bir manastırdan diğerine giderler sık sık. Yılda bir ya da iki kez de bize gelirler. Gelişleri her zaman büyük bir olay olur.

-          (İkinci Bir Derviş) Kardeş Seze konuştuğunda, sanki cennet kuşları şakıyor sanırsın.

-          (Üçüncü Derviş) Kardeş Akhel'in konuşması neredeyse tam tersi bir etki uyandırır. Belirsiz kelimelerle berbat bir konuşma yapar.

-          (İkinci Bir Derviş) Seze'nin konuşması güçlü ve etkilidir. Ama etkisi hemen buharlaşır, ta ki geride bir şey kalmayıncaya dek. Kardeş Akhel ise neredeyse hiç etki uyandırmaz. Fakat sözleri gönlüne işler ve orada kalır.

-          (Üçüncü Derviş) Hepimizin ulaştığı sonuç, kardeş Seze'nin öğütleri tamamen kendi zihninden geliyor ve zihinlerimiz üzerinde etkili oluyor. Oysaki kardeş Akhel'inkiler doğrudan kendi varlığından çıkıyor ve varlıklarımız üzerinde etkili oluyor.

-          (Peder Giovanni ) Evet, Profesör, düşünmek ve bilmek oldukça farklı olgular. Kişi bilmek için çabalamalı. Bu tek başına, bizi Tanrı'ya götürebilir.